Nöbetçi Eczaneler
Türkiye’de resmi takvime şöyle bir bakmak bile ilginç bir tabloyu gösteriyor. Bayram tatilleri, ara tatiller, idari izinler, hafta sonuna eklenen günler… Takvim ilerledikçe kamu kurumlarında fiilen çalışılan gün sayısı sanki görünenden daha az gibi hissediliyor.
Vatandaş içinse durum çoğu zaman bambaşka. Hastaneye gidiyorsunuz, doktor izinli. Bir resmi işlem yaptırmanız gerekiyor, ilgili birim kapalı. Evrak tamamlamak için günlerce beklemeniz gerekebiliyor. Çünkü takvimde tatil var.
Elbette herkes dinlenmeli. Bayramlar bunun için vardır. Tatiller de bir toplumun nefes alma alanıdır. Mesele insanların tatil yapması değil. Mesele, devletin işleyişinin bu kadar kolay durabilmesidir.
Modern devlet dediğimiz yapı aslında basit bir sözleşme üzerine kurulur. Vatandaş vergi verir, devlet hizmet üretir. Bu denge bozulduğunda toplumda sessiz bir rahatsızlık oluşmaya başlar.
Bugün Türkiye’de sıkça konuşulan sorulardan biri şu: Kamu gerçekten ne kadar verimli çalışıyor?
Türkiye’de kamu çalışanlarının sayısı yıllar içinde ciddi şekilde arttı. Farklı kurumlar, yeni kadrolar, yeni unvanlar… Devlet büyüdü. Ama vatandaşın zihnindeki soru hala aynı: Büyüyen bu yapı gerçekten daha hızlı mı çalışıyor?
Çünkü vatandaşın günlük deneyimi çoğu zaman farklı bir hikaye anlatıyor. Bir işlem için günlerce randevu beklemek, bir belge için birkaç farklı kurum dolaşmak, basit bir işin haftalara yayılması…
Devlet büyürken hizmet hızlanmıyorsa toplum ister istemez şu soruyu soruyor: Bu kadar memur gerçekten gerekli mi?
Bu soruyu sorarken haksızlık yapmamak gerekir. Kamu içinde işini gerçekten büyük bir özveriyle yapan, gece gündüz çalışan çok sayıda insan var. Doktorlar, hemşireler, öğretmenler, güvenlik güçleri… Birçok meslek grubu yoğun bir tempoyla görev yapıyor.
Ancak sistemin bütünü söz konusu olduğunda farklı bir tartışma ortaya çıkıyor. Çünkü kamuda iş güvencesi çok güçlü, çalışma temposu birçok özel sektör işine kıyasla daha düşük ve tatil günleri oldukça fazla.
Özel sektörde çalışan milyonlarca insan için bayram tatili bazen yalnızca birkaç gün anlamına geliyor. Birçok kişi için fazla mesai, hafta sonu çalışması ya da sınırlı izin neredeyse hayatın parçası.
Bu yüzden kamu ile özel sektör arasındaki çalışma farkı toplumda görünür hale geldikçe rahatsızlık da artıyor.
Devletin büyüklüğü yalnızca çalışan sayısıyla ölçülmez. Asıl ölçü, o yapının ne kadar hızlı ve etkin çalıştığıdır. Güçlü devlet, çok sayıda memuru olan devlet değil; vatandaşın işini geciktirmeyen devlettir.
Bugün Türkiye’de tartışılması gereken mesele tam da burada duruyor. Devlet gerçekten hizmet üretmek için mi büyüyor, yoksa kendi içinde ağırlaşan bir yapıya mı dönüşüyor?
Çünkü vatandaşın bekleme süresi uzadıkça sabrı kısalıyor.
Ve devlet ile toplum arasındaki görünmez sözleşme de tam bu noktada sorgulanmaya başlıyor.
The post Tatili Bol Bir Devlet, Bekleyen Bir Vatandaş first appeared on Kanal 3 Tv.